Als de kinderen uiteindelijk na veel gejaag en gedoe nipt op tijd op school zijn plof ik op de bank met een kopje koffie. Wat een ochtend. Nu al uitgeput…
Ik ben gefrustreerd, boos en geïrriteerd. Het schoot weer niet op vanmorgen. De beker melk van mijn dochter viel om, alles wat ik op brood smeerde werd gillend afgekeurd door de kinderen en oja, hoe kwam ik er toch bij dat ik het brood doorsnee in plaats van dubbel vouwde. Zucht…
De volgende morgen gebeuren er vergelijkbare dingen, broodbeleg wordt gewisseld, komkommer moet volgens strikte instructie gesneden worden en als de favoriete sokken van mijn zoon nog in de was blijken te zitten, is het huis te klein…
Toch voel ik me veel minder uitgeput dan gisteren als ik aan mijn eerste koffie zit.
Wat is nu het verschil? Mijn verwachtingen… De eerste ochtend had ik een verwachting, misschien wel een wens, dat alles snel en soepel zou lopen, zodat ik snel aan het werk kon gaan. De realiteit was anders.De dag erna was ik kalm en rustig, het maakt niet uit hoe het gaat, ik had geen programma in mijn hoofd, geen deadline en geen verwachtingen. Ik kon meebewegen in de energie en reageren op de situatie zoals deze zich voordeed…Verwachtingen zitten soms zo diep verborgen in onszelf dat we het niet eens in de gaten hebben. En dat terwijl ze ons behoorlijk in de weg kunnen zitten. Ik daag je uit om de volgende keer dat je boos of gefrustreerd bent eens bij je zelf na te gaan welke heimelijke verwachting hier misschien aan ten grondslag ligt. Laat je verrassen!




1 reactie

  1. Een WordPress commentator op 9 november 2018 om 12:52

    Hoi, dit is een reactie.
    Om te beginnen met beheren, bewerken en verwijderen van reacties, ga je naar het Reacties scherm op het dashboard.
    Avatars van auteurs komen van Gravatar.